Aktualności

Odpady z tworzyw sztucznych i recykling w UE

W Europie mniej niż jedna trzecia odpadów z tworzyw sztucznych trafia do recyklingu. Warto zadać sobie pytanie, co dzieje się z odpadam, które powstają i jak można zwiększyć poziom ich recyklingu? Przypomnijmy, że produkcja tworzyw sztucznych gwałtownie wzrosła w ciągu zaledwie kilku dziesięcioleci – z 1,5 mln ton w 1950 r. do 322 mln ton w 2015 r. na całym świecie. Wraz z nią wzrosła też ilość odpadów z tworzyw sztucznych.   Przetwarzanie odpadów z tworzyw sztucznych w Europie Najczęstszym sposobem utylizacji odpadów z tworzyw sztucznych w Europie jest odzyskiwanie energii oraz składowanie odpadów. 30% wszystkich wytworzonych odpadów z tworzyw sztucznych jest zbieranych w celu recyklingu, którego poziom jest bardzo różny w poszczególnych krajach. Połowę tworzyw sztucznych zebranych do  recyklingu wywozi się do krajów spoza UE. Przyczyny wywozu to m.in. brak zdolności, technologii lub zasobów finansowych potrzebnych do przetwarzania odpadów na miejscu. W przeszłości znaczna część wywożonych odpadów z tworzyw sztucznych była wysyłana do Chin, ale koniecznym jest znalezienie innych rozwiązań. Niski poziom recyklingu tworzyw sztucznych w UE oznacza duże straty dla gospodarki i środowiska. Szacuje się, że strata wartości opakowań z tworzyw sztucznych po krótkim okresie pierwszego wykorzystania wynosi 95%. Co roku produkcja i spalanie tworzyw sztucznych przyczynia się w skali światowej do emisji około 400 mln ton CO2, których części można by uniknąć dzięki usprawnieniu recyklingu.   Problemy z recyklingiem tworzyw sztucznych Główne problemy utrudniające recykling tworzyw sztucznych to jakość ale także cena produktu pochodzącego z recyklingu w porównaniu z ich pierwotnym odpowiednikiem. Przetwórcy tworzyw sztucznych potrzebują dużych ilości tworzyw pochodzących z recyklingu i wyprodukowanych według ściśle kontrolowanych specyfikacji i po konkurencyjnej cenie.   Proponowane rozwiązania w celu zwiększenia poziomu recyklingu We wrześniu Parlament Europejski poparł europejską strategię w dziedzinie tworzyw sztucznych, zgodnie z którą do 2030 r. wszystkie odpady opakowaniowe z tworzyw sztucznych powinny nadawać się do recyklingu. Oznacza to potrzebę lepszego projektowania uwzględniającego możliwość recyklingu, ale zgodnie z propozycją posłów niezbędne są też środki zachęcające do wprowadzania na rynek tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu. Środki te obejmują: ·         tworzenie norm jakości wtórnych tworzyw sztucznych; ·         zachęcanie do certyfikacji w celu zwiększenia zaufania przemysłu i konsumentów; ·         wprowadzenie obowiązkowych zasad dotyczących minimalnej zawartości materiałów pochodzących z recyklingu w niektórych produktach; ·         zachęcanie państw członkowskich do ewentualnego obniżenia podatku VAT na produkty pochodzące z recyklingu. Jednocześnie Parlament Europejski poparł środki mające na celu zmniejszenie ilości odpadów z tworzyw sztucznych: ·         zakaz stosowania niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych ·         ograniczenie lekkich toreb plastikowych w UE w 2015 r. Wezwał też Komisję Europejską do podjęcia działań przeciwko mikrodrobinom plastiku.  

Nagroda im. Sacharowa dla Ołeha Sencowa

Ukraiński reżyser Ołeh Sencow został laureatem Nagrody im. Sacharowa za Wolność Myśli. Uroczystość wręczenia Nagrody odbyła się 12 grudnia na sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w Strasburgu. Tegoroczny laureat został wyłoniony 25 października przez Konferencję Przewodniczących spośród trzech finalistów. Ogłaszając laureata, przewodniczący Antonio Tajani, powiedział: "Dzięki odwadze i determinacji, narażając życie na niebezpieczeństwo, twórca filmowy Ołeh Sencow stał się symbolem walki o uwolnienie więźniów politycznych w Rosji i na całym świecie. Przyznając mu Nagrodę im. Sacharowa, Parlament Europejski wyraża solidarność z nim i z jego sprawą”. Tajani wezwał do natychmiastowego uwolnienia Sencowa i dodał: „Jego walka przypomina nam, że naszym obowiązkiem jest bronić praw człowieka wszędzie na świecie i w każdych okolicznościach". Ołeh Sencow Ołeh Sencow urodzony w 1976 r., ukraiński reżyser filmowy, który został zatrzymany 10 maja 2014 r. w Symferopolu na Krymie. Skazano go na 20 lat pozbawienia wolności pod zarzutem planowania ataków terrorystycznych przeciwko rosyjskim władzom na Krymie. Został on uwięziony za to, że sprzeciwił się nielegalnej agresji Rosjan na Krymie. Od maja 2018 r. Sencow rozpoczął strajk głodowy. Z uwagi na to że jest więziony, w jego imieniu nagrodę odebrali przedstawiciele rodziny.    Warto przypomnieć, że w tym roku mija 30 lat od momentu kiedy Parlament Europejski przyznał po raz pierwszy  Nagrodę im. Saharowa dla Nelsona Mandeli i Anatolija Marczenki. Wyróżnienie to przyznawane od 1988 r. za r. za wolność myśli dla osób i organizacji, które wniosły szczegóły wkład w walkę o prawa człowieka. Jej celem jest udzielanie laureatom wsparcia, dodawanie im sił w walce oraz promowanie wolności słowa, poszanowania prawa międzynarodowego, rozwoju demokracji i wprowadzania rządów prawa. Nagroda przyznawana jest wraz z kwotą 50 tys. euro podczas uroczystego posiedzenia Parlamentu Europejskiego w Strasburgu pod koniec każdego roku.

Ś.P. Paweł Adamowicz

- Wczorajszy zamach to niewyobrażalna tragedia i akt prawdziwie barbarzyński. Składam najszczersze wyrazy współczucia Rodzinie, Przyjaciołom oraz Współpracownikom Prezydenta Adamowicza. Ta śmierć wstrząsnęła nie tylko Polską i Polakami. Parlament Europejski podczas sesji w Strasburgu uczcił minutą ciszy śmierć Prezydenta Gdańska. Kondolencje z całego  świata napływają do Gdańska, a my jesteśmy dziś razem i głośno mówimy: stop przemocy i nienawiści w Polsce.  - powiedział Bogusław Sonik. Przypomnijmy, że Prezydent Adamowicz zmarł w szpitalu dziś  w godzinach popołudniowych. Trafił tam wczoraj wieczorem po ataku nożownika podczas finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Gdańsku. Wiele miast w Polsce organizuje marsze pamięci, Kraków solidaryzuje się z tą tragedią poprzez „Światełko pamięci  przeciw fali nienawiści i przemocy” na Rynku Głównym.   Paweł Bogdan Adamowicz (ur. 2.11.1965 w Gdańsku, zm. 14.01.2019 w Gdańsku) -prawnik, samorządowiec i polityk. W latach 1990–1993 prorektor Uniwersytetu Gdańskiego, w okresie 1994–1998 przewodniczący rady miasta Gdańska, w latach 1998–2019 prezydent Gdańska. W szkole średniej włączył się w działalność opozycyjną. Był kolporterem prasy i wydawnictw podziemnych. W maju 1988 współorganizował strajk okupacyjny na Uniwersytecie Gdańskim, był przewodniczącym studenckiego komitetu strajkowego. Współtworzył pierwsze jawne stowarzyszenia opozycyjne wobec władz (Klub Myśli Politycznej „Dziekania” w Warszawie, Gdański Klub Polityczny im. Lecha Bądkowskiego, Stowarzyszenie „Kongres Liberałów” i Gdańskie Stowarzyszenie Akademickie)

Płowdiw i Matera, Europejskie Stolice Kultury 2019

Bogate dziedzictwo historyczne i kulturowe oraz perspektywy na przyszłość. Bułgarski Płowdiw i włoska Matera to stolice kultury 2019. Warto przypomnieć, że wybierane do tytułu Europejskiej Stolicy Kultury miasta przez okrągły rok prezentują swoje życie kulturalne i dziedzictwo historyczne, rozwijając ofertę kulturalną, tak by przyciągnąć międzynarodową publiczność. Miasta i regiony organizują specjalnie na tę okazję koncerty, festiwale, pokazy, konferencje. Do 2016 Europejskimi Stolicami Kultury w Polsce były dwa miasta: Kraków (2000) i Wrocław (2016). Płowdiw Płowdiw to pierwsze bułgarskie miasto pełniące funkcję Europejskiej Stolicy Kultury, położone w południowo-środkowej Bułgarii, na Nizinie Górnotrackiej. Jest drugim co do wielkości miastem w kraju, liczy około 345 000 mieszkańców. „Razem” to motto Płowdiwu jako Europejskiej Stolicy Kultury, które obejmuje cztery platformy tematyczne: Połączenie integruje grupy etniczne i mniejszościowe i ma na celu zbliżenie różnych pokoleń i grup społecznych;  Transformacja ponownie rozważa i ożywia zapomniane przestrzenie miejskie; Odrodzenie ma na celu zachowanie dziedzictwa historycznego i rozszerzenie dostępu do kultury; Relaks promuje zrównoważone życie w wolnym tempie, powolne jedzenie i rezygnację z kultu wzrostu. Miasto planuje ponad 300 projektów i blisko 500 wydarzeń w ponad 70 lokalizacjach w całym mieście. Matera To miasto, liczące 60 000 mieszkańców, położone na południu Włoch. Znane jest z historycznych mieszkalnych pieczar Sassi wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Hasłem Matery jako Europejskiej Stolicy Kultury 2019 jest „Otwórzmy się na przyszłość!”,  które obejmuje pięć głównych tematów: Starożytna przyszłość; Ciągłość i zakłócenia; Refleksje i połączenia Utopie i dystopie; Korzenie i trasy; Obejmują one projekty w dwóch filarach: „I-DEA”, poświęcony badaniom i reprezentacji historii kultury, sztuki i antropologii regionu, oraz „Szkoła otwartego wzornictwa”, laboratorium projektowe, eksperymentów i innowacji interdyscyplinarnych.        

14-17 stycznia Sesja plenarna w Strasburgu

Dokonania austriackiej prezydencji, debata na temat priorytetów Rumunii w Radzie UE, dyskusja o przyszłości Unii z premierem Hiszpanii,  Brexit i dwudziestolecie istnienia euro to główne tematy, które tym razem poruszy Parlament Europejski podczas sesji w Strasburgu. We wtorek odbędzie się debata dotycząca priorytetów 6-miesięcznej Prezydencji Rumunii w Radzie UE. Rumunia zajmie się między innymi negocjowaniem kolejnego unijnego wieloletniego budżetu oraz Brexitem. Na wtorek zaplanowano również  debatę związaną z dwudziestą rocznicą przyjęcia euro. Będzie to  okazja do dyskusji na temat przyszłości tej waluty, używanej obecnie w 19 państwach członkowskich UE. W środę, 16 stycznia Premier Hiszpanii Pedro Sanchez weźmie udział w debacie z posłami dotyczącej przyszłości Europy.  Kolejnym ważnym wydarzeniem będzie głosowanie nad raportem specjalnej Komisji ds. pestycydów, która w dokumencie dotyczącym dopuszczenia tych środków do obrotu jednocześnie apeluje o najwyższe standardy ochrony zdrowia ludzi, zwierząt oraz środowiska.  Posłowie podejmą również istotny temat ogólnoeuropejskiej edukacji, badań oraz pamięci o totalitarnej przeszłości UE podczas debaty tematycznej z Radą oraz Komisją Europejską. Biuletyn sesji dostępny tutaj. 

14-17 stycznia sesja plenarna w Strasburgu

Dokonania austriackiej prezydencji, debata na temat priorytetów Rumunii w Radzie UE, dyskusja o przyszłości Unii z premierem Hiszpanii,  Brexit i dwudziestolecie istnienia euro to główne tematy, które tym razem poruszy Parlament Europejski podczas sesji w Strasburgu. We wtorek odbędzie się debata dotycząca priorytetów 6-miesięcznej Prezydencji Rumunii w Radzie UE. Rumunia zajmie się między innymi negocjowaniem kolejnego unijnego wieloletniego budżetu oraz Brexitem. Na wtorek zaplanowano również  debatę związaną z dwudziestą rocznicą przyjęcia euro. Będzie to  okazja do dyskusji na temat przyszłości tej waluty, używanej obecnie w 19 państwach członkowskich UE. W środę, 16 stycznia Premier Hiszpanii Pedro Sanchez weźmie udział w debacie z posłami dotyczącej przyszłości Europy.  Kolejnym ważnym wydarzeniem będzie głosowanie nad raportem specjalnej Komisji ds. pestycydów, która w dokumencie dotyczącym dopuszczenia tych środków do obrotu jednocześnie apeluje o najwyższe standardy ochrony zdrowia ludzi, zwierząt oraz środowiska.  Posłowie podejmą również istotny temat ogólnoeuropejskiej edukacji, badań oraz pamięci o totalitarnej przeszłości UE podczas debaty tematycznej z Radą oraz Komisją Europejską. Biuletyn sesji dostępny tutaj.

Prezydencja rumuńska

1 stycznia po raz pierwszy od wejścia do UE w 2007 roku, Rumunia przejęła rotacyjną prezydencję w Radzie.   Na ten sześciomiesięczny okres Rumunia wyznaczyła następujące priorytety: stymulować wzrost gospodarczy w UE; poprawić warunki konkurencyjności; zwiększyć bezpieczeństwo wewnętrzne; propagować wspólne wartości europejskie: demokrację, wolność i poszanowanie godności ludzkiej w UE i poza jej granicami; skoncentrować się na walce z rasizmem, ksenofobią, antysemityzmem, nietolerancją i populizmem. W trakcie rumuńskiej prezydencji Rada UE będzie także zajmowała się: negocjowaniem kolejnego unijnego wieloletniego budżetu brexitem  

Sejm w czasie okupacji i Powstania Warszawskiego

Budynki sejmowe, znajdujące się w kwartale wyznaczonym przez ulice Wiejską, Górnośląską i Frascati oraz skarpę wiślaną, zostały uszkodzone w czasie walk we wrześniu 1939 r. Szczególnie ucierpiała sala posiedzeń, której dach zapadł się do środka. Uszkodzenia pozostałych budynków (hotelu sejmowego i dawnego Instytutu Maryjskiego) były na tyle niewielkie, że mogły być one wykorzystywane przez niemieckiego okupanta. Sejm znalazł się w bezpośrednim sąsiedztwie tzw. dzielnicy policyjnej, której centrum stanowił gmach komendy Policji Porządkowej (Ordnungspolizei) w alei Szucha. Z całej dzielnicy, której osią były Aleje Ujazdowskie i ulica Belwederska, ludność polską wysiedlono. Obszar ten przeznaczony został na miejsce zamieszkania niemieckich urzędników, oficerów i innych pracowników aparatu okupacyjnego. Wokół tej dzielnicy rozmieszczono jednostki policyjne i wojskowe, mające stanowić jej zabezpieczenie. W budynkach sejmowych urządzono koszary kilku batalionów tzw. Policji Prewencyjnej  (Schutzpolizei), czyli specjalnych, zmilitaryzowanych oddziałów wchodzących w skład Policji Porządkowej. Tereny Sejmu i jego okolice w Powstaniu Warszawskim Podczas Powstania Warszawskiego okolice Sejmu były terenem walk różnych oddziałów Armii Krajowej, przede wszystkim należących do Zgrupowania „Siekiera”, a także ochotniczego batalionu „Miłosz”, sformowanego z ochotników niezmobilizowanych 1 sierpnia. W pierwszym dniu Powstania jeden z plutonów 4. kompanii Zgrupowania „Siekiera”, skoncentrowanej w Instytucie Głuchoniemych przy placu Trzech Krzyży, podjął próbę zdobycia tzw. Domu Akademiczek przy ulicy Górnośląskiej  14 (obecnie akademika Politechniki Warszawskiej). Po jego zdobyciu planowano atak na silnie ufortyfikowany przez Policję Prewencyjną teren Sejmu. Atak słabo uzbrojonego oddziału szturmowego pod dowództwem por. Teofila Budzanowskiego „Tuma”, posła na Sejm V kadencji (1938-1939), załamał się już w parku u podnóża skarpy pod silnym ostrzałem niemieckim, przede wszystkim od strony Muzeum Narodowego. Powstańcy ponieśli ciężkie straty. Gmachu Sejmu zdobyć się nie udało. Stał się on jednym z głównych punktów niemieckiego oporu w Śródmieściu Południowym. Względnym sukcesem było zniszczenie we wrześniu przez kompanię Kazimierza Leskiego „Bradla” z batalionu „Miłosz” drewnianego punktu umocnionego, położonego przy ulicy Wiejskiej i połączonego krytym rowem z Hotelem Sejmowym. Punkt ten służył Niemcom do ostrzału oddziałów powstańczych operujących w okolicy ulic Matejki i Piusa XI (dziś Pięknej). Więcej informacji: http://www.sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/komunikat.xsp?documentId=E276CB4EDFE7FF88C12582DB0025CEFE